Pasifflora

Kendimi terkedilmiş koridorların açtığı hastane odasında ki yatalak hastalar gibi hissediyorum, yolunda giden çoğu şey varken yolunda gitmeyen şeyleri dipsiz kuyulardan çıkartıyorum bunu bilerek yapıyorum anlam veremediğim şiddetle şikayetlendiğim uykusuzluğa yenik düşüyorum.48 saatlik gün içerinde sadece 4 saat uydugum günlerim var benim sebepsiz ve nedensiz sadece keyf-i bir durum.Kanımı bile sömüren bir hastalık haline geldi, aynalardan kaçıyorum çünkü o kadar çok kan çekilmiş ki bedenimden sarımsı bir yüzüm var tükürsen susuz köpek yalamaz.

Uyumak istiyorum saatlerce..



Öyle bir teraziye sahibim ki okul ve sınav haftalarında da uykudan uyanmam devamlı uyumak isterim.Evet tamamen psikolojik.Bunun ayıbı kayıbı yok bugüne kadar piyasada ne kadar bunalım depresan antidepresan uykusuzluk ilacı varsa kullandım kimileri var ki 10 gün içinde aynaya bakışını kıyasla, 10 kilo aldığını farkedersin.Ama şu bir gerçek ki tanımladığım şeyler arasın iyileşmek o lanet olası acı sekerleme kılıklı ilaçlara bağlı değil herşey senin elinde ne biliyim iste ve sahip ol işte.Eğer sayısal olarak düşünürsek evet hayat çok uzun çok günler var, diyanet işlerine göre yarın ölecekmişsin gibi ibadetini yap(!) , realist canavarlara göre belki yarın senin için olmayacak…Biz bu sebepten aslında hayatı akışına bıraksak iyi olur bunu ben yapamıyorum sanırım bütün dalgalarda takılı kalıyorum ve bu da gelip uykumun içine ediyor sabaha kadar orospu piç sayıyorum.(Afedersiniz!)

ya neyse artık yazamıyorum bile aklımla birlikte konularda kayıyor..

Deli olmalıyım yada deli oluyorum ya da yok yok tüm bunlara engel olmalıyım bir ölçek pasifflora ??