Bilmeden sever mi hiç insan,

Tanımadan bilebilir mi?

Korkar mı hiç onun olmayanı kaybetmekten? Korkuyor işte.

Hayallerine öyle alışıyor ki, öyle güzel yaşatıyor ki onu içinde, 

bitmesin istiyor işte. Gitmesin.

Hiç gelmedi ama gitmesin

Kaybetmekten korkuyor insan hevesini,

Yüzleşmekten korkuyor belki de.

Inanmak güç, inanmak istiyor.

Aptallığından mı

Yalnızlığından mı bilinmez.

Aşk mıdır ki bu? Yoksa tutku mu?

Tutkular hiç kaybolmaz ki,

Kaybolur mu?

Insan hiç korkar mı asla onun olmayanı kaybetmekten?

E korkuyor işte.

Korkuyor.

Olmayışını seviyor insan,

Yokluğunu belki de.

Tanımayışını, tanıyamayışını

Sahip olamayışları seviyor.

Yokluğunu benimsiyor, yokluğuna alışıyor insan,

Onsuzluğu kaybetmekten korkuyor.

Gel.

Hadi gel, yeter.

Korktum çok,

Korkutma beni.

Yalnızlığını al, sessizliğini boz.

Yokluğunla ve olmayışınla gel,

Olmayacak oluşunu getir bana hadi.

Daha fazla korkutma beni be adam,

Insan kaybetmekten çok korkuyor.

sırf bu yüzden yıllarca sevmiyor,sevemiyor

doğru kişiyi bekliyor

sen benim doğrum ol istiyorum

benim için bir seçim değil

mecburiyetim ol istiyorum

Her konuda durmaya, hareket etmemeye, 

hissetmemeye o kadar alıştım ki artık ne yapacağımı bilemez hale geldim

hislerimi bana hatırlat istiyorum