sülükler , peygamberler ve ben

benim babam ben kendimi bilmeye başladığımdan beri il dışında annem ise eve çalışıyordu. Anasınıfında bakıcısı olan arkadaşlarımı hep kıskanmıştım annem bana bakıyor diye. Lan annen bakıyor bundan daha ne lüksü olabilir el kadını mı ? Cocuk iste. Ulubeyde vakit geçirmek istediğimde babannem bakıyodu. sonra babaannem bir keresinde gece çok huysuz ve kötü bir çocuk olduğum için anneme bu bi daha yalnız bırakılmaya gelmez dedi, tiksinerek. bu sefer anneannem ve kuzenlerimle vakit geçirmeye başladım. sonra hem anneannem hem de babaannem hemde kuzenlerime benden illallah geldi kafadan hastalandılar, boku yedik.

artık bana hayali bir bakıcı gerekiyordu....

anneannemin mahallesinde Hacer teyze vardı. Hacer teyzenin evi ve koltukları hep gizemli gelmiştir bana. Bir de onun sihirleri olduğuna inanırdım. Çünkü nazar değen kimseler ona geldiklerinde Hacer Teyze nin önüne çömelirdi Hacer Teyze onlara fısıl fısıl bi şeyler yapardı. yıllar sonra anladım ki dua okuyormuş..Velhasıl Hacer Teyze okurken aynı amanda şiddetli bir şekilde geğirirdi. Her geğirmesin koltugun arkasına kaçardım. İçinden mucizevi bi canavar çıkcak gibi gelirdi. Ama o canavar hiç çıkmadı. Hacer Teyzeden bana bakıcı olmayacağına bir hışımda karar verdim. Yoksa beni geğirerek yiyebilirdi..

..

ben küçükken allah için çok tatlı bir çocuktum. üstelik çok da usluydum. kafamı masanın köşesine vurup ağlamazdım. hatta babam parmağımı arabanın kapısına sıkıştırdığında bile ağlamamıştım. morarınca ağlamıştım. mor parmak mı olur lan? ağladım tabi.

neyse, annem teyzelerim veya komşular bana nasıl bakıyordu hiç hatırlamıyorum. ben çok küçüktüm. zaten altında rahatlıkla kakamı bırakabileceğim bir hazne olan, eski tip bir bebek masasında oturuyodum sürekli. meral teyze çişimi kakamı kontrol etmek zorunda kalmamak için beni oraya oturtuyodu. televizyonun karşısında hem yiyip hem sıçıyordum gün boyu.

peki c blok 2. kattaki sıla ve abisini ne yapalım?  napsın. sürekli abisinden dayak yiyodu. ama sılayı dövmeyi bıraktığı aralar gelip beni öpüyodu çocuk. yani sılanın abisi beni seviyodu, sılayı dövüyodu. bense sılanın abisi kaka mı çiçek mi bir türlü karar veremiyordum.

neyse ki günlerden bir gün ben ne giysem annesine aynısından aldıran sümüklü sıla ve esrarengiz aile birden taşınmıştı. Sabah uyandım balkondan -sılaaa diyecektim ki evin perdeleri yoktu. Hem sevindim hem üzüldüm çünkü sıla ile birbirimize balkondan erik atıyorduk ve sıla tüm erikleri bana isabet ederken benim stratejim onda ki bütün erikleri -ben atamıyom yaeee sen at önce diyip eriklerine üzerine konup sonrada -annem çağırıyo ben içeri giriyom demekti simge olmak.


yine anneannemin mahallesindeki başka bir teyzeye gittim bu sefer. MELEK Teyze. Galiba sağırdı. yani çok az duyuyordu. ama çok tatlı bir insandı. AMA SAĞIRDI. ve ben de çocuktum. beni hiç yalnız bırakmıyordu ağlarım ederim filan diye ama sağırdı abi. sağır teyzeyle oyun mu oynanır. neden olmaz bilmiyorum ama onunla da olduramadık işte. Melek teyzeyi de saldık. Onun da bir eteği var hala aklımda gri böyle aşırı çirkindi. ama tatlı biriydi ya. hep iyi hatırlıyorum onu.

Ölmüş.
...
O da yalan olunca bu sefer Remziye teyze gözüme ilişti. Remziye teyzenin benim hayatımda çok önemli bir yeri var. bu arada türkücü zara var ya, onun asıl adı neşe. neyse ya ne zarası. benim bildiğim tek zara, ZARA WOMAN AHAHAHA. şaka. devam ediyorum; bu Remziye teyzemin evine şuan ki gözümle baksam bi harikaydı .EV tam bir OTANTİK di.. Bir de onun  kızı yaşar vardı. Kıvırcık saçları ile hep kendime onu idol olarak görmüştüm bir karış boyumla kafamı yukarı doğru kaldırıp ona hayran hayran bakardım. Fakat kendime dert ederdim bu güzel kızın adını neden erkek ismi Yaşar koymuşlar. Yaşar ı niye erkek ismi diye benimsiyorum sanatçı Yaşar dan çaktın mı inceyi ? Neyse..

evet, Remziye teyzem çok özel biri. çünkü hayatta ilk kafa karışıklığını bana o yaşattı. korkularımla yüzleşmeyi ilk onun evinde öğrendim.

...

N. teyze..Bakkal ibrahim amcanin biricik aşkı. İsmi açmayacağım. Korkulu rüyam. N. teyzem takdir edersiniz ki şişmandı. kocaman damarlı bacakları vardı ve saçları kınalıydı. kına kokusundan ilk onun evinde tiksindim. kına iğrenç kokuyodu. ben çizgi film izlerken o, saçlarına kına yakmıştı. bugs bunny izlerken buram buram kına soluduğunuzu bir düşünebilir misiniz bir kaç saniye? çok kötü di mi? bence de... teşekkürler.

N. teyzem günün belli saatlerinde beni divandan indirip kendi otururdu. o dombili ve damarlı bacaklarının üzerine, boka benzeyen kocaman sülükleri koyar, gezdirirdi. ben hayatımda ilk defa böyle bir şey gördüğüm için korkamamıştım bile. "teyzenin bacağında 4 tane bok var, neden bacağında boklar var" diye sormuştum. o da;  "gel dokan, gel dokan, sülük bu kız, gel dokan, doktor gibi hayvan bu kız, sülük bu dokan" diye işaret parmağımı çekerek sülüklere dokunmam için beni ölümüne darlamıştı. parmağımın ucuyla sülüklerden birine dokunup çğlık çığlığa evin içinde koşmaya başlamıştım. allahım hayatımda daha iğrenç bir his hatırlamıyorum. şimdiki sülüklerin gerçekten 4 katı büyüklüğünde kalın boklar gibiydiler. ben çığlık atarak evin içinde panik haline koşmaya başlayınca N. teyzem heyecanlanıp sülüklerden birini bacağından düşürdü... o ev artık bana haramdı. diğer üçünü su dolu kavanoza geri koyup kalktı. divanın altına baktı. sülük oradaydı. bense en uzak divanın üstünde hala çığlık atıyordum. 4. sülüğü de kavanoza koyup içeri gitti. biraz sakinleşmiştim...

...

benim sevgili anneannem yaşlı olmadan evvel dini bütün imanı bütün, kısaca allahlık kadındı. zaten daha sonra beni kuran kursuna da yollayacaktı. her neyse. bana daha o yaşlarda allah kitap peygamber öğretmeye başlamıştı bile. ben bu kavramlardan haberdardım. evet allahımız, peygamberimiz var tabii, muhammed kendisi, evet, islam bizim dinimizdir evet. kuranımız var. üç kere öpüp başımıza koyuyoruz. her şey orda yazıyor, evet... bunları filan aşırı iyi biliyodum.

...

N. teyzem sülükleri bırakmaya gittiğinde, salondaki o kocaman tabloyu gördüm. bir adam vardı. hatta salonun bi duvarı komple o tabloydu. çok büyüktü. N. teyzeme bu kim diye sordum. peygamberimiz o dedi. vay be dedim. demek buymuş bizimki... hey gidi. ben senin evlatlığının adını biliyorum; ZEYD! diye içimden geçirmiştim. akşam eve gitmek ve anneanneme peygamberi gördüğümü anlatmak için çıldırıyordum...

sülük, peygamber filan derken ben uyuyakalmışım divanda. annem gelmiş almış beni eve götürmüş filan bi gözümü açtım ki evdeyiz. hemen kalkıp anneannemin yanına gittim ve N. teyzemin evinde peygamberi gördüğümü söyledim. anneannem şaşırdı. nasıl gördün dedi. baya gördüm peygamber N. teyzemlerde dedim. ağzıma vurdu. "tevbe de" dedi. "tövbe" dedim. ya anane peygamberimiz yok mu kurandaki. işte onun resmi N. teyzemlerin evinde dedim. ananem ayıktı. değil o öyle bizim peygamberimiz değil dedi sinirlenerek. öyle dedim. değil dedi. kafam çok karışmıştı. o gece bir sürü kabus görmüştüm. kocaman boklar tarafından boğuluyordum. üstelik bu peygamberin emriydi. sülükler benim kabusum olmuştu. aşırı korkuyordum.

...

ertesi gün N teyzemlerin evinde, N teyzem ayı gibi uyurken sülüklerin olduğu odaya gittim. çünkü korkularımla yüzleşmem gerektiğini biliyordum.

üstteki bir rafta, kavanozun içinde 4 bok yüzüyordu bana sorarsanız. ama onlar N teyzemin sülükleriydi. aklımda tek bir şey vardı... bir daha kabus görmemek için o sülüklerden kurtulmak...

mutfaktan aldığım tabure yardımıyla kavanoza ulaştım. sülük kavanozu elimdeydi. çok çılgınca bir şey bekliyorsunuz biliyorum ama tabi ki gidip N. teyzemin alaturka tuvaletine döktüm onları. ÇÜNKÜ ONLAR BOKTU VE BUNU HAK EDİYORLARDI....

sonra içeri gidip divana yattım ve uyuyor numarası yaparken uyuyakaldım. uyandığımda n teyzem uyanmıştı ve divanda uzanıyordu. hala ayıkmamıştı. benim de aklıma şu peygamber olayı geldi. N TEYZE SANA NE DİYCEM BUNA PEYGAMBER DİYOSUN YA SEN, PEYGAMBER DEYİLMİŞ Kİ BU ANANEME SORDUM. DEYİL DEDİ. KİM BU? diye yine sordum. N teyzem ne demek değilmiş diye sinirlenerek peygamber o peygamberimiz dedi. TEVBE TEVBE de dedi. mırıldanarak öbür tarafa döndü ve uyumaya devam etti.

...

anneanneme yine peygamberin N teyzemlerde olduğunu, eğer peygamberi tanımıyorsa kuranda yazdığını filan söyledim. anneannem yine çok sinirlendi. peygamber değil o dedi. peygamberimiz değil dedi. ama olayın şöyle saçma bi tarafı vardı ki bence benim kafam da bu yüzden bu kadar karışıyordu. argümanlar sadece peygamber, ve peygamber değil idi. iki taraf da başka bir şey söylemiyordu. eeah skerim yea diyip saldım. yarın n teyzeme peygamber mevzusunu tekrar açmayacaktım...

...



sonra beni anaokuluna yazdırdılar. sürekli oyun oynadım. resim yaptım. harikaydı. sülük yoktu. peygamber de yoktu. muhtemelen allah da yoktu... sadece play doh vardı.

...

yıllar yıllar sonra öğrendim ki, bu peygamber mevzusu,  n teyzemler aleviymiş. duvardaki adam da hazreti aliymiş. sence şu an bende peygamber görmüş kız tipi mi var hem? yazıklar olsun.
...

işte benim haayaliii bakıcı defterim de böyle olaylı kapanmış oldu. bakın dadı demiyorum. bir gülben ergen değillerdi allah için.

haydi muc muc.