Aniden ya da Ansızın

  Hayatın akışı aşka akıyor dediler ve yine ben düşündüm taşındım yazdım.. 

  Bazen hayatta hiç beklemediğin şeyler olabiliyor. Beklemediğin insanlar hayatından aniden çıkıp gidebiliyor mesela. Ve yine hiç beklemediğin insanlar ansızın hayatına girebiliyor. Bir anda kendini yapayalnız, soğuk ve karanlık bir sokakta yürürken bulabiliyorsun . Çok geçmeden o yalnızlık gidebiliyor da senden. Dengesizleşebiliyorsun bazen. Acı çekerken mutluluğu da hissedebiliyorsun. Mutluyken de acıyı yaşayabiliyorsun içinde. Çok garip şeyler olabiliyor bazen. Bitti derken sen, yeniden başlayabiliyorsun bir hayata. Özleyebiliyorsun yeniden, başka bir adamı. Sevebiliyorsun yeniden, bambaşka bir teni. Ve özleyebiliyorsun, deliler gibi.

Her şeyin bir aması vardır


ama..

Görüyorsun, begeniyorsun. Tanışıyorsun. Hikayesini anlatıyor, daha iyi tanıyorsun. Vakit geçiriyorsun. Zamanla seviyor, hatta aşık oluyorsun. Bir çok şey yaşıyorsun. Her şeyini veriyor, herkesi karşına alıyorsun. Yine her şeyini ve herkesi kaybediyorsun, sırf O’ nun için. Bambaşka bir yere gidiyorsun sonra. Olacak diyorsun, inanıyorsun. Oluyor, fakat olmayan bir çok şey de birikiyor ufak ufak, sessiz sessiz. Anlamıyorsun, anlatamıyorsun, anlamıyor. Tartışıyorsun. Üzülüyor, ağlıyor, pişman olup af diliyorsun. özlüyorsun. çok özlüyorsun. Özleminden ölecekmişsin gibi, hic geçmeyecekmiş, hiç kavuşamayacakmıssın gibi. Ay değil, gün degil, saat sayıyorsun. Yazılar, mektuplar yazıyor fakat asla gönderemiyorsun. Gelsin istiyorsun. Gelsin ve görsün. Seni yasasın istiyorsun, sen olsun istiyorsun. Olmuyor, olduramıyorsun. Zaman geçiyor, anlasamıyorsun. Neden, niye, niçin diyor, kızıyorsun. Sorular soruyor, bunalıyorsun. Aynısını sen de yapiyorsun. O da bunalıyor, sıkılıyor, yoruluyor. Ama zorluyorsun. Bu kadar basit olamaz diyor, itiyorsun. Bir sureden sonra kalmıyor gücün, ittiğin şey ağırlastı sanıyorsun ama hayır, sen gücünü kaybediyorsun. Bırakıyorsun sonra. Kendini, hayallerini, hislerini, verdiklerini, vereceklerini, feda ettiklerini bırakıyorsun. Geleceğini bırakıyorsun. Koyuyor, üzüyor, acıtıyor ama yaşıyorsun.

Sen yasamaya devam ediyorsun ama bir de bakıyorsun her şey bambaşka. Sen  öylece, masumda, yalnızca hayatını yoluna sokmaya çalışırken, sen olmaya çalışırken,  O bambaşka şeyler kuruyor kafasında. Senaryolar yazıyor ve onlara inanıyor. Üstelik seni o yazdığı senaryosunun baş rolü yapıp, en kötü karakteri sana veriyor. Bir anda bambaşka biri oluyorsun kafasında. En kötüsü sen oluyorsun, en acımasızı, en kişiliksizi, en şerefsizi yine sen. Bütün suç, bütün leke senin üzerine kalıyor. E napsın, o ancak kendini böyle rahatlatıyor.

boşverelim.

Sadece melodisi ve notaları için Yoksa bilirsiniz ben içinde kelimeleri barındıran şarkıları çok sevmem Onları dinlerken hayallerime sınır çiziyor gibiyim Mesela bu şarkı  Ne kadar güzel bir melodisi var insana baharı anımsatıyor -içinden geldiği gibi ipini koparmışcasına koş diyor..