Bir seçim yapıyorsun. Birini seçiyorsun, bir yol arkadaşı.. onunla günlerini, aylarını ve hatta yıllarını paylaşıyorsun. Bir çok şey yaşıyorsun, iyi-kötü, güzel-çirkin bir çok şey. Bir şeyler hissediyor, anılar oluşturuyorsun. Zaman geçiyor, alışıyorsun. Dost oluyorsun. "İlk merhabalar döneminden" daha az konuşuyorsun dertleşiyorsun onunla. Ama onun yeri hep o ilk merhaba..
Bir gün geliyor sonra, kör olan gözlerini her insan gibi o da açıyor ve görmeye başlıyorsun. Gerçekleri görüyorsun, soğuyorsun, uzaklaşıyorsun ve bitiriyorsun onu içinde kafanda hatta bütün hücrelerinde. Çünkü
en çok beklediğin, en emin olduğun, “beni asla bırakmaz , üzmez” dediğin o insan var ya hani.. Her zaman sana destek olacağına inandığın o insan bile seni kırık hayallerin ortasında bırakıveriyor.
Biri geliyor sonra, belki yeni belki eski. Birileri , dost işte ne fark eder ! Ona hayatının tümünü açmıyor ve ya yıllarını paylaşmıyorsun. Yaşadığınız bir kaç an var sadece birlikte, bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar. Razı oluyorsun, başka çaren mi var ? Sırtını dayayacak o duvar, o depremde yıkıldı. Yenisi eskisini tutar mı ? Fark ediyorsun sonra, bir an durup düşünüyorsun.
Ve bir de bakıyorsun ki, birinin getirdiği küçücük bir heyecan, diğerinin götürdüğü onca yıldan daha kıymetli olabiliyor.
Evet, ama ,
Aybars çok yüzsüz bir çocuk.
Hikaye sadece normal insanlar için bitti.
Çok seviyor beni ya da benim varlığım onda alışkanlık yaptı. İlk zamanlar her geçen gün daha cok sevdi mesela. Yüzümü güldürmek için elinden geleni yapıyordu belki kötü davranmasam hala yapar. Bir yıl önce çat kapı gelirdi azarı işitir geri giderdi. Sabır taşıydı, şişkosuna. Tek derdi benim mutlu olmamdı. Sürekli arıyordu sesimi duymak, iyi olduğumdan emin olmak için. Bensiz bir dakika bile gecirmeye dayanamıyordu. Sürekli hediyeler alıyor, saklayacağımı bildiği için.Bana kendinden bile çok değer veriyordu. Sonra o da herkesin yaptığını yaptı falan. ama bu nasıl pişman adeta bulduğu kemiği beğenmeyip atan sonra bir daha o kemiği bulamayan KÖPEK gibi pişman.
sonra biz küstük.koptuk.bittik.
sonra yine kapıma geldi barıştık.anlaştık.şakalaştık.ezdim.rencide ettim.o yine gülüp geçti.
işteeee biz onunla şakayla karışık bir savaş içindeyiz. Ateş ettiğimiz kadar yaralarımızı sararız.
Sevgili Aybiii,
bak şekerim , hayatımda o kadar büyük ve salakça bir yerin var ki. Canım sıkıldıkça seni kapıdan kovar bacadan içeri alırım. Sana karşı tam bağımsız biriyim. Kafama göre, havaya göre, aldığım nota göre seninle küserim barışırım. Peki ya sen ne yaparsın ? Ulan bir insan her seferinde mi katlanır ? Zaafı olma kelimesinin hakkını benimle veriyorsun bence.
Hayatımda ne şekilde olduğunun hiç bir önemi yok ikimiz içinde ama önemli olan ne biliyor musun "hep kalıcak" olman. Herkes gider diye ortalıkta yazıp sövüyorum ya. Sen gitmezsin gay-serilim. Kovuyorum yinede geliyosun. Ne biçimsin sen ?
Sen bana görünmeyen bir desteksin. Yürüdüğüm karanlık yolları bir anda aydınlatan ışıksın. Sen benim için iyi değil bitmeyen bir dostsun aybişim. Sana bu 10 Ocak ta geçen yıl hazırladığım gibi bir kutu hazırlamadım. Haketmiyorsun çünkü ama yinede içimde ki o salak yerin hatrına yazıyorum bir şeyler. Tüyü yolunmamış kanadı kırılmış kazım benim. Bak bunu her zaman söylemem şimdi zamanı falan durdur bir şeyler yap ,
İYİ Kİ VARSIN AYBİİ
BAK ŞUAN ÇOK CİDDİYİM (mümkün değil ciddi olması)
BİRLİKTE ÇOK ÇOK ÇOK GÜZEL YILLARA
INŞALLAH HEP HAYATIMDA OLURSUN
YOKSA HAYAT ÇOK SIKICI , ÇOK ÜZÜLÜYORUM
SENİ ÜZMEYİNCE.
SEN ÜZÜL Kİ BEN MUTLU OLAYIM.
HERŞEY GÖNLÜNCE OLSUN (çünkü senin o gönlün bok gibi)
demek ki herşeyin bok gibi olcak aybiş HA HA HA yaşasın
SENDEN NEFRET EDİYOOOOM !!!
AMA YİNEDE İYİ Kİ DOĞDUN GERİZEKALI.
SEN EN GUZELSIN -GAY.SERILIM
When you're young paylaşcam sanıyorsun ama
NAH !!
bu fotografına itafeeen
Hadi bay.
No comments :
Post a Comment