Beni Çok Abartmışsınız

YAZARKEN DİNLEDİM

Kimsenin hayal ettiği gibi biri değilim. Çok sevdiğiniz kahvaltılardan nefret ediyorum, kahvaltı yapamıyorum. Mesela her sabah okula koştur koştur giderim elimde gofretli sütle sağ köşeden dönünce karşınıza çıkan ilk bakkal benim yüzümden gofretli süt ne bilmek zorunda kaldı.. Çay içmiyorum, kahve sevmiyorum. Kahveyi uykusuz kalmak için içiyorum ama uykum hep galip geliyor bu derbide de. Tatlıyla aram aslında pek yok. En çok Kinder sürprizin gideri var. Nutellayı en son ne zaman yediğimi bilmiyorum. Akşam sahip olduğum kocaman bir boş vakit ve yemek olmasaydı ciddi anlamda yaşayamazdım, yemek yiyerek yaşamaya çalışıyorum çünkü. Parayı en çok yemek ve parfüme veriyorum. Annem her gün ısrarla arıyor ben de ona bugün de ölmedim bak temalı acıtasyonlarımı yapıyorum. Kırtasiyede para çar-çur etmeye bayılırım. Bilgisayarımı 10 dakikadan uzun kullanmak isteyen insanlar hakkında da hiç iyi şeyler söyleyemem. Aile kavramına, birkaç imzayla aile olmaya kesinlikle inanmıyorum. Kan bağı ise çok abartılmış bir olay. Hayatta en sevdiğim şey oyun oynamak. Film izlemek beni genel olarak bayıyor uyuyup kalıyorum taa en başından. Irkıyla övünen insanlar var ve bu çok komik. Aile yanında üniversite okuyup hayatı çözdüğünü sananlar kadar komik bir şey ise hiç görmedim. Ergenlik yaşla alakalı olsaydı 50 yaşındaki insanlar bana trip atmazdı. Fenerbahçe bir din olsaydı ancak o zaman bir dine tamamen inanabilirdim. İngilizce kadar sevdiğim bir dil de henüz olmadı. Sabah alerjim olduğundan uyanınca uyuz gibi kaşınırım. Kışın bir soğuk alerjisi olduğum doğrudur. İlk baharda ise polen alerjim. Sevdiğim bir mevsim yoktur güneşli günleri sevdiğim mevsim altında toplarım oda yılda toplarsak iki mevsim anca yapar..

-İşler zora girdiğinde giderim. Yapacak bir şeyim yoksa uyurum. Biriyle kavga edersem ortamı terk ederim. Dersin hocasını sevmiyorsam, derse girmem. İstemediğim bir yere gitmek zorundaysam hasta olurum. İstemediğim bir yere götürülüyorsam ordaki herkesin burnundan getiririm. Sürekli bir problemi halletmemi söyleyen insanlarla konuşmam. Zor bir iş yapmam gerekiyorsa ertelerim. Bir insandan sıkılırsam giderim. Bütün hayatım boyunca bunları yaptım, yapıyorum. Ama şimdi kalmak istiyorum, bu defa gitmemek için çırpınıyorum. Ama o kadar çok kaçmışım ki nasıl kalınacağını bilmiyorum.-

..


                    BÜYÜK HAYALLERIM OLMADI HIÇ.

Eskiden diş macununu ortadan sıkmak bir anlam taşıyordu. Çok ciddiyim, öyle yaptığınızda eski haline dönmüyordu macun tüpü.

Şimdi öyle değil işte. Plastikten yapıyorlar zaar, neresinden sıkarsan sık.

Babam ortadan sıktığımı görünce bana kızacağını bildiğim için ortadan sıktıktan sonra macun tüpüne ağzımla üfleyip hava verir eski haline getirirdim.

Bahçeli ev diyince herkes bir beğeni gösterisinde bulunuyor ama, evde böcek görünce korkarsınız.

Çünkü bahçeli evin karıncası, böceği, kertenkelesi, kapıyı açık bulup giren kedisi eksik olmaz.

Yazlıkta balkonumuzda sansarlar top oynuyordu bir dönem.

Bazen çok ağlayınca geçiyor. Buna inanır, bunu bilirim.

Ağlarken Maroon 5-Never Gonna Leave This Bed dinlemeyi çok severim.Çok alasız .

Ben de isterdim çok büyük aşklar yaşamış olmak, ama olmadı. Hep çok sevdim,ailemi.

Ben zaten çok severim seversem. Ağzım burnum dağılır, öyle severim. Kendimi parçalarcasına.

Belkide karşı bir cinsi bu yüzden sevmekten kaçıyorum.

Herkes pempe panjurlu, mavi boyalı ev hayali kurarken ben kuramıyorum.

Kendimi eski  dökük bir balıkçı teknesinde  , ellerinde yılların emeğini taşıyan yaşlı bir amcayla  sohbet ederken hayal ediyorum. Heidi ve huysuz dedesi ihtiyar alp dede gibi mesela.

Ondan oluyor belki de.

Büyük hayaller kurmaya başlarsam kendimden korkarım.

Şimdi olduğu gibi.

Pembe panjurlu olmasa da ev, banyo, mutfak hayali kuruyorum bazen.

Şımarıyorum zaman zaman.

Karpuz ye.

..

Millet benim yaşımda evlenip çocuk falan doğuruyo, ben de bu oyunu niye daha önce oynamadım bak bu da güzelmiş mutlaka oynamam lazım şeklinde hayatımın en önemli kararlarını alıyorum. Öyle dolu, öyle ciddili bi yaşamım var çünkü.

..

Birisi beni üzse, hele bir de verdiği üzüntü midemi bulandırıyorsa o kişiyle bağlantımı koparmak isterim. En azından o an. “Sonra uğraşırım, şimdi susmak gerek” deyip cenin pozisyonunda yatarım. Vücudumun kendini koruma biçimi herhalde

Kendime ait olan o dünyama giderim. Madem o birisi beni üzüyor, ben de o birisini dünyadan kovarım. En azından o an. Ellerim engel olur telefona uzanmam. Susarım. Müzik bile açmam. Kendime müzik dinlemeyi yasakladığım günler vardır.

Öyle günlerde “ama o benim canımın içi” dediğim insanı siliverir beynim. Ama’ları atarım. O kim olursa olsun beni üzmüştür. Üzmemelidir. Ben-cil oluveririm. En azından o an. Hani travma gibi anlar olur. Beyin bazen kişiyi çok üzen şeyi siliverir. Unutuverir

En azından o an gülümsetsin diye açarım Fırat’ı, açarım Ersin Karabulut’u. Daha sonra mutsuzluğun geri geleceğini bilsem de,“Geçici mutluluklara karnım tok” diyemeyecek kadar üzgün olduğum o anlarda beni bir saniye bile gülümseten şeye şükrederim

...

Birini çok sevmem onunla sevgili olacağım anlamına gelmez

.

Görmeye bile tahammül edemediğim insanlar her gün yanımdan geçip giderken, her şeyden çok görmek istediğim insanın kilometrelerce uzakta olması çok koyuyor bana.

...

Kimsenin yeri dolmaz.

Herkesin yeri ayrı.

Acısı azalır, hatırası unutulur. 

Hepsi ayrı.

Arkadaş çok güzel bir şey.

Otobüs ve metroda mütemadiyen saçmalıyoruz.

Hocalarla aram iyi.

Gözü olanın gözü çıksın.

Geçen yine

Yemek aldık, dönüşte patates düşünce “PATATES DÜŞTÜ YAAAAĞĞĞ!!” dedim, şakalar komiklikler.

Bugün beni anneme benzettiler de nasıl mutlu oldum.

sonra bi güldüm HA HA - NO ifadesine büründüm

Sağlık sorunlarımdan dolayı bugün de ders çalışamayacağım.

BENİ BEKLEYİN BÜTÜNLEMELER.

..

SON olarak. 

Benimle her zaman aynı şehirde kal, ne olur sakın gitme..

..

Beni Çok Abartmışsınız.