Anlatsam , anlar mıydınız.

Bazen insanlar, en yakın arkadaşlarına anlatamadığı birini sever. Anlatamıyorsa en yakın arkadaş değildir dememek gerekir. Hayat bazen daha karmaşık. Anlatamaz ki.

İnsan bazen yalnızca yeni tanıştığı birine, az görüştüğü bir arkadaşına anlatabileceği birini sever. Çünkü yargılamayacaklardır onu. Mesela 1 yıl önce unutması gereken birisidir o sevdiği, en yakın arkadaşlarına anlatamaz. “Sadece unut, yeter artık” diyebileceklerdir çünkü. Yahut daha önce sevdiği ve onu üzen birini tekrardan severse; bunu en yakın arkadaşlarına anlatamaz. “Yine mi” diyeceklerdir çünkü.

“Yine mi?” böyle bir durumda hakaret niteliği taşır çünkü.

İnsan bazen sadece öylesine tanıdığı ve hiç tanımadığı birine anlatabileceği birini sever. Çünkü utanmadan anlatabilecektir ona. Hem yeni insanlar iyidir. Yeni yorumlar getirirler. Yeni sözler edip akıllarda yeni pencereler açarlar. Eski acıya yeni açıklamalar yaparlar. En yakın arkadaşlarına anlatamayacağı biridir sevdiği. Çünkü en yakın arkadaşı “Ben sana demiştim” der. “Umutlanacağını biliyordum, bunu yapmamalıydın”

Çünkü en yakın arkadaş artık direkman kişinin kendisi olur. Çünkü insan böyle zamanlarda kendinden kaçmak ister. Çünkü güçlü görünmek ister. En yakın arkadaşı bile güçsüzlüğünü görmesin ister. Susar. Anlatmaz.

Anlatamadıkları içinde çok büyür, yeni tanıştığı birine saatlerce anlatacağı ama en yakın arkadaşına susacağı birini sevdiği için.

Anlatamamak ne zor şey.

BEN ANLATAMIYORUM.
NE YENİ GELENE
NE DE HEP BENİMLE KALAN BİR DOSTA.