Bu bir teselli değil ama bazen kıyılamayan olmak istedim

“Kızı bırakamıyorum. Çok güzel” diyordu bir arkadaşım. Şaşırdım. En az 3 yıldır birliktelerdi, araları çok kötüydü. Ve bence aradan geçen yıllarda devam etme sebebi “güzellik” olmamalıydı. Yani ilk birkaç hafta, hatta ay tamamdı. Tüm erkekler yanında güzel bir kız olsun isterler. Ama aradan yıllar geçmiş, hala güzel olduğu için bırakılamayan bir kız var.

Dış güzelliğin bir yerden sonra önemli olmadığını düşünürdüm birçoğumuz gibi. Ama konuştuğum birçok erkek aylar, yıllar sonra bile “Ya kız çok güzel, nasıl bırakırım, kıyamıyorum” dedi sevgilileri için. Kalkıp da onları suçlamak gibi bir niyetim yok. Bu da onların seçimi. Yani şu gerçek su götürmüyor: Çok güzelseniz, kıyamıyorlar size.

Hiç “acıtacak kadar güzel” bir kız olmadım ben. Çirkin olduğumu söylemiyorum ama ben yataktan kalktığı haliyle bile büyüleyici güzelliğe sahip olan kızlardan değilim.Bu durumdan şikayetçi de değilim aslında.

Eskiden çok güzel olmadığım için üzüntü duyardım. Ben hiç bir sınıfın en güzel kızı olamayacaktım. Ee? Şimdi ee diye sorunca bunun çok da bir boka yaramadığını anlıyorum. Ne olacaktı daha güzel olunca mutluluğu mu garantileyecektim? Kendimle barışma sürecim bu soruyla başlar.

Ama yine de kıyılan taraftayım ben. “Çok güzel bu kız, bırakamıyorum” denilen taraf değil. Hiç ummadığım kişiden, hiç ummadığım tepkiyi almamda “güzelliğimin” hiçbir engelleyici etkisi olmamış. Onun eslerin dostlarin bana melez guzeli demeleri giderken pek de iş görmemiş. Tuhaf. O kadar kolay gitmiş, hakikaten umrunda olmamış olması 1 yıl sonra bile ağrıma gidiyor, işin içinde sevgi olmasa da.

Suratıma bakıp kıyamadığı olmamıştır hiç kimsenin. Hatta kolay bırakılan taraf oldum iyi niyetimden çoğunlukla. Bilmem. Çok güzel olmamanın avantajlarını da gördüm aslında, birinin beni “güzel olduğum için” sevmesini istemem.

Şimdi düşünüyorum da sadece güzel olduğum için yanımda kalan bir erkek ister miydim? Eğer benim için bir ego meselesi olsaydı bu, birilerini terk etmekten zevk alsaydım iyi olurmuş herhalde. Ama ben bir ilişkinin etinden sütünden faydalanmaya ugraşmam. İlişkinin sonrasından ego tatmini çıkarmak için uğraşmam. Herhalde birisi sadece güzel olduğum için yanımda olsaydı, bunu anlar ve ben giderdim.

Ama yine de üzücü. Ne bileyim. Anlatabiliyor muyum?

Sadece güzel/yakışıklı olduğunuz için yanınızda kalmasını ister miydiniz onun? Önemli olan sebep ne olursa olsun yanınızda olması mı, sevmesi mi?